Finch, Paul R. – Beyond Acts: A Challenging Research…

after-acts

Super tegendraads. Totaal op een ander spoor dan dat wat gangbaar is. Maar desalniettemin consistent van opzet, goed doordacht en helder onderbouwd. Zo zou ik het boek van Paul Finch willen beoordelen. Finch is voor zover ik heb kunnen achterhalen een autodidact die meer dan 40 jaar Bijbelstudie heeft gedaan. Hij is een volgeling geweest van Herbert W. Armstrong en de Worldwide Church of God, maar heeft zich daar later van gedistantieerd. Zijn opvattingen zijn verwant aan die van de al even eigenzinnige Ernest L. Martin aan wie hij het boek heeft opgedragen.

De centrale vraag in het boek is hoe het komt dat het boek Handelingen zo abrupt en schijnbaar zonder afsluiting eindigt en geen melding maakt van cruciale gebeurtenissen waar andere bronnen dat wel doen. Hieraan vastgekoppeld zit de vraag hoe het komt dat we in de rest van het Nieuwe Testament niets meer vernemen van een aantal mensen die in de Evangeliën nog zo’n centrale positie innamen. Op basis van de Schrift en van andere oude bronnen probeert hij een reconstructie van deze periode te maken en komt daarbij tot zeer opvallende conclusies.

Zo zou de gemeente in Jeruzalem in de zestiger jaren verstrooid zijn geraakt. Ook zouden de apostelen Petrus, Paulus en Johannes zelf verantwoordelijkheid hebben genomen om het Nieuwe Testament samen te stellen. Daardoor kennen de boeken van het Nieuwe Testament een bijzonder vroege datering, hetgeen in het Commentaar op het Nieuwe Testament onder redactie van dr. J. van Bruggen ook wordt gesuggereerd, maar door Finch tot in detail wordt onderbouwd. Dat levert hier en daar een merkwaardig beeld op.

Zo zou de apostel Johannes het boek Openbaring al heel vroeg hebben geschreven, waarbij hij op veel weerstand is gestuit en zijn apostolisch gezag is kwijtgeraakt. Enkele tientallen jaren later heeft hij het boek herzien en opnieuw uitgegeven. Uiteindelijk is het zelfs in de canon terecht gekomen. Aan de apostel Paulus wordt maar liefst een zevental perioden van gevangenschap toegeschreven, hetgeen van invloed is geweest op de datering van de brieven die hij in gevangenschap heeft geschreven.. Wat opvalt is dat hij volgens Finch slechts een zeer korte tijd in Caesarea in gevangenschap heeft doorgebracht. Ook zou Paulus ná zijn vrijlating in Rome een bezoek hebben gebracht aan Frankrijk en mogelijk zelfs in Engeland zijn geweest. Allemaal om zich ervan te overtuigen dat de Heer niet tijdens zijn leven zou terugkomen. Spannend!

Overigens was Paulus niet de enige die verre reizen heeft gemaakt. Jozef van Arimatea, Lazarus, Maria Magdalena en Martha zouden reeds tijdens de vervolging van Saulus naar Frankrijk en Engeland zijn gereisd (37 n.Chr.).

Tot in detail beschrijft Finch dat men gedurende lange tijd heeft gemeend dat Jezus tijdens hun leven zou terugkeren. Er waren ingrijpende gebeurtenissen nodig om hen te doen inzien dat dit niet zo was. De apostel Paulus was de eerste die dit doorkreeg, maar ook hij heeft er lang over gedaan om dit te begrijpen. Hieruit verklaart Finch de verschillen tussen zijn vroege en latere brieven.

Het boek leest als een spannend boek en roept in eerste instantie veel vragen op. Om een beeld te kunnen krijgen, is het nodig om het boek te herlezen. Maar wat Finch zegt, spreekt mij aan. In de bijlage bij dit bericht heb ik een diagram van het leven van Paulus dat ik op basis van dit boek heb gemaakt, toegevoegd. (Diagram Leven Paulus)

banner_mjdehaan_2013

Aantal keren bekeken: 243

Print Friendly, PDF & Email

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.